Braun nieuws

Utrecht 2015 : Boudewijn van Uden

Naam: Boudewijn van Uden
Leeftijd: 57 jaar
Beroep: Directeur Corporate Communicatie a.s.r.
Woont in: Omgeving Rotterdam
Fiets: Herman Braun racefiets

“Fietsen is voor mij ontspanning door inspanning. Ik heb vroeger op een bescheiden niveau gefietst en ben daarna tien jaar actief geweest als wielrentrainer. Dat doe ik nu niet meer, maar ik zit nog steeds met grote regelmaat op de racefiets. Drie à vier keer per week, training en af en toe een toertocht. De Herman Braun is op mijn maat gemaakt, een fiets die niet in de winkel te koop is en waar er maar één van is. Echt Nederlands handwerk: een stalen frame met carbon voorvork. En elektronisch schakelen, daar is deze fiets helemaal op aangepast.”

Het is in Utrecht vaak lastiger een fietspad over te steken dan een autoweg!

“Ik werk alweer een jaar of tien met veel plezier in Utrecht. Soms fiets ik daar in de omgeving, vooral op de Utrechtse Heuvelrug is het heel mooi fietsen. Mooie wegen, veel afwisseling met af en toe een klimmetje als de Amerongse Berg. In de stad zelf valt het me op dat er echt hele pelotons over de fietspaden trekken. Een bonte stoet van mensen op de fiets, van alles en nog wat. Het is in Utrecht vaak lastiger een fietspad over te steken dan een autoweg!”

Bron : utrecht2015

 

 

Artikel in Davidreader.nl over Dave Braun

Zie Davidreader.nl voor het gehele artikel

Dave Braun

Als zoon van de voormalig mecanicien Herman Braun werkt het ambacht van framebouwen er al met de paplepel ingegoten. Dave ontwikkelde een passie voor techniek en besloot na zijn opleiding aan de slag te gaan in Spijkenisse en samen met zijn vader zelf racefietsen te gaan bouwen.

Voordat ik bij mijn vader begon werkte ik voor een metaalbewerkingsbedrijf. Hier haalde ik echter geen voldoening uit mijn werk en op mijn 18e besloot ik om bij mijn vader aan de slag gegaan.

Daar stond ik dan, als jongeman bij mijn vader in de werkplaats. Gelukkig voelde het goed en ik wist al snel dat dit was wat ik echt wilde! Met mijn eigen handen, specifieke kennis, aandacht en nauwkeurigheid, dag in dag uit werken aan de productie van onze eigen frames.

Ambacht

Dat is dan ook wat ambacht voor mij betekent. Geheel vanuit eigen motivatie je handvaardigheid vergroten samen met je kennis voor het vak en de bijbehorende materialen. Het gaat om echte liefde voor je eigen vak hebben en er zo in doorslaan dat perfectie je minimum vereiste wordt.

Iedere dag wil ik beter dan de dag ervoor. Iedere racefiets wil ik strakker dan de racefiets ervoor. Kijk, dat is perfectie! Dat is ambacht. Je wordt als het ware opgeslokt door het vak en voedt jezelf met de voldoening van het eindresultaat.

Uiteindelijk maak ik een product waar mensen oprecht blij mee zijn. Voor sommige coureurs laat ik dromen in vervulling gaan. De droom om te reizen, een fietsvakantie of een bepaalde wedstrijd. Ik maak geen fietsen, ik maak rijplezier!
 

Handwerk

Ik kan het feit dat ik écht met mijn handen werk en afwisselend met een tang, vijl of boormachine in mijn handen sta echt ongelofelijk waarderen. Bij alles wat ik doet wil ik mijn eigen ‘touch’ meegeven. Mijn handen. Mijn feeling. Aan het einde van de dag is er dan een tastbaar resultaat: mijn resultaat.

In het begin vond ik het best lastig om alle verschillende fases bij de bouw van een racefiets onder de knie te krijgen. Bij het lassen alleen al gebruiken wij verschillende methodes, waar het natuurlijk telkens weer de kunst is om het zo netjes mogelijk af te werken. Om een mooie lasnaad in één keer te zetten en daarbij achteraf niets weg te hoeven veilen heb je een behoorlijk vaste hand nodig.

Artikel in Cycle EXIF

A Classics season in full swing is a vibrant reminder of how cycling is a big part of European sporting life. Well, after football. Having said that, who can name a Dutch custom framebuilder? Not many will come to mind. But here’s one: Herman Braun — who has been supplying frames for professional racers, riders, and daily commuters in The Netherlands since 1983.

Herman travelled a similar path to many framebuilders of his ilk and era, having started out as a mechanic for various professional teams before he was enlisted with the Gazelle brand, supplying the now infamous TVM team… TVM squad members included Robert Millar and Phil Anderson. Herman quit the circuit life in 1985 to concentrate on his own business.

Apparently, the Gazelle frames weren’t up to much, and some riders asked Herman for a custom frame. Of course, Gazelle found out and served him with a cease-and-desist notice. The legal team was informed that Herman was an ex-employee and let off, after after a severe talking-to. Herman’s technical prowess has since been his best advertisement.

Braun Cycling now produces the best and most modern custom frames in The Netherlands, supplied with steel and titanium tubes by Dedaccai. Herman has instilled his skills and respect for quality construction within his son, Dave, who is now the primary fabricator of Braun Cycling. The Braun ‘Beauty’ is their proprietary race frame.

The Beauty is constructed from Dedacciai EOM 16.5 tubes, according to the customer’s geometry. The tapered headtube features machined races and expands to a width of 52mm. The frame is available in electronic and mechanical configurations, with internal cabling. Careful examination reveals that it’s not just the Italians that can produce a quality handmade steel race frame.

Head to the Braun Cycling website for more information. The site is in Dutch, but they will gladly handle any enquiry. Special thanks to Simon Tan for the photography.

Wielerheld in Spijkenisse

SPIJKENISSE - Daags na zijn 50e verjaardag nam Erik Breukink op woensdag 2 april zijn nieuwe en speciaal voor hem gemaakte fiets in ontvangst bij Braun Cycling. Herman Braun maakt al meer dan 30 jaar fietsen. Zijn zoon Dave heeft het vak inmiddels ook onder de knie.

Het is geen toeval dat Erik Breukink bij hen een fiets laat maken. Herman en Erik kennen elkaar uit het wielerpeloton; Erik als renner en Herman als mecanicien. ‘Zoals een timmerman een timmermansoog heeft, heeft Herman een oog voor fietser en fiets’, zegt Erik. Braun Cycling is misschien wel de enige echte fietsenmaker van Nederland. Hier worden de frames traditioneel met de hand en van metaal vervaardigd. Vele renners zweren dan ook bij fietsen die door vader en zoon worden gemaakt. Veel coureurs hebben een hekel aan carbon vanwege de vele nadelen die niet opwegen tegen de lichtgewicht metalen frames van Braun Cycling.

Na het bezoek van Erik Breukink ging het werk van de fietsenmakers gewoon weer door; lassen, frame spuiten, monteren en weer een wielerliefhebber blij maken.

Door Rudy Bos, dichtbij-meeschrijver
 

29er ATB Shimano XTR

Met deze Braun 29er ATB afgemonteerd met Shimano XTR, Bent u de koning van het ruige terrein.

De fiets mag nu dan nog wit zijn, maar hij is gemaakt om "zwart" te worden.
Een echt "All Terrain" monster met een lichtgewicht stalen frame welke wel wat kracht kan overbrengen.

Uiteraard is ook bij deze fiets iedere trap een daalder waard zoals u van Braun Cycling gewent bent.

Enkele voordelen van een 29" :

- Door zijn grote wielen kan deze gemakkelijk over obstakles heen
- Het grote frame geeft langere personen een meer natuurlijke fiets geometrie
- De grotere diameter wielen hebben meer impulsmoment dus ze verliezen minder snelheid om obstakels en ruwe secties te nemen
 

Foto's by : PanArt

Een prachtig staaltje vakmanschap

Herman Braun maakt al 30 jaar stalen fietsframes. Een ziekte waar hij niet meer vanaf komt. Ondanks dat hij veel moppert en carbon liever gebruikt om te vissen, laat deze ambachtsman zich leiden door zijn passie en hartstocht voor het vak. Eentje die zowel liefde als irritatie doet oplaaien.


Je bouwt al 30 jaar frames. Hoe dat zo?
“Toen ik zelf ooit begon met fietsen, mankeerde er al snel wat aan de fiets. De fietsenmaker kon het niet maken, dus probeerde ik het zelf. Ik leerde snel sleutelen en kon na een tijdje in 6,4 seconden een wiel steken. Wat mijn ogen zagen, deden mijn handen. Ik was dan ook pas 16 toen ik tijdens de Vuelta a España mecanicien werd bij de profploeg van Kees Pellenaars.”

Wat heb je in die tijd geleerd?
“Ik zie direct of een fiets bij je past of niet. Dat heb ik geleerd door achter het peloton aan te rijden. Soms zetten we ’s nachts stiekem het zadel hoger en reed de renner de volgende dag ineens stukken beter. Het gaat om de combinatie van je lengte, je bovenlichaam, armlengte enzovoorts. Marianne Vos zit bijvoorbeeld als een zoutzak op haar fiets. Ze wint nog steeds, maar ze heeft het nu al in de rug.”

Houding is dus niet zo belangrijk?
“Tegenwoordig interesseert het een wielerploeg niet meer of hun renners goed op de fiets zitten. Bovendien durft en heeft een renner niks te zeggen. Voor de Tour de France zat Flecha in een hotel in Spijkenisse. Voorafgaand aan de verkenningstocht waar Maarten den Bakker als enige op een groene Braun zat tussen alle zwarte Pinarello’s, bleek Flecha onze fiets ook even geprobeerd te hebben. Hij was er helemaal weg van, maar bestelde ‘m niet. Henk Lubberink en Knetemann hadden in het verleden al tegen Peter Post gezegd: ‘ik moet zo’n fiets hebben en betaal hem zelf wel. Zorg jij maar dat de naam van m’n sponsor erop komt’.”

Hoe meer kilootjes de berg op, hoe zwaarder het is?
“Alleen hersenlozen zeggen ‘hoe lichter, hoe beter’. Kijk eens naar Rasmussen. Die vijlde zelfs stukjes van zijn schoenplaatjes af. Maar het enige wat hij gedaan heeft is zijn ballen volgereden met doping. Anders kon hij het niet. Als je goed rijdt heb je dat niet. Ik maak met gemak een fiets waarmee je de Tour wint. Merckx heeft niet voor niets de Tour op een stalen frame gewonnen. Net als Hinault.”
Jouw fiets weegt 7,4 kilo. Carbon 6,7. Dat scheelt toch aanzienlijk?

“Licht helpt alleen met de berg op rijden. Bovendien zit er in mijn fiets 20 keer meer stijfheid. Dat helpt je om vooruit te komen. Minder weerstand. Carbon is maar op één manier sterk: als je er vanuit een ander punt druk op zet breekt het. Je dénkt dat die fiets recht vooruit rijdt, maar hij zwenkt alle kanten op. Je hebt zowel links als rechts belasting.”

Sta je niet stil als je alleen in je eigen werkwijze gelooft?
“Ik vind dat ze in een te kort tijdbestek te veel ‘nieuwe’ dingen ontwikkelen. Nu is een rem onder de bracket weer ‘nieuw’, maar dat had ik 30 jaar geleden al. Ik kan er ook wel weer om lachen: ze hebben er waarschijnlijk lang over nagedacht. Kijk maar naar een geïntegreerd balhoofd. Die ringen die erop gelast zijn, met wat lagers erin: die had Bianchi 30 jaar geleden al. Ik heb hier zelfs een hydraulische rem liggen van Shimano: 30-40 jaar oud. Wat is er dus nieuw aan al die uitvindingen? Je kunt beter naar oude fietsen kijken. Scheelt ook weer een hoop tijd.”
Over oude fietsen gesproken: Welke fiets betekent het meest voor je?

“In 30 jaar tijd heb ik eigenlijk maar 2 fietsen gemaakt die ik nooit weg zou doen. Mijn allereerste zelfgebouwde fiets is daar één van en staat nog steeds vooraan in de winkel. Ik zou hem voor geen goud wegdoen. Dat geldt ook voor de fiets die ik voor mijn zoon gemaakt heb toen hij nog niet eens geboren was. Deze 2 fietsen blijven voor altijd hier.”

Je moppert veel, maar er zijn toch ook mooie momenten?
“Natuurlijk! Als ik weer een klant van oor tot oor zie glimlachen. Als ik iets maak en het goed voelt. De fiets goed loopt. De wetenschap dat tijd geen rol speelt. Of we nu een frame bouwen in een dag of een week: zolang jij maar een goed product hebt. En wij een frame opleveren waar we achter staan.”
Zou je er ooit mee stoppen?

“Het is een lastig, maar mooi vak. De een wil een crossfiets, een mountainbike, de ander een twentyniner. Er zijn zoveel verschillende soorten fietsen en materialen. Je bent steeds aan het onderzoeken, prakkiseren. Ik heb het vanaf nul geleerd met een bankschroef, een vijl, rij, zaag en brander. Het is een verslaving. Een ziekte: je komt er niet meer vanaf. Ik ben nu 58 jaar, doe dit al 30 jaar en ben het nog steeds niet beu. Ik blijf dit doen tot ik erbij neerval.”

“Ik ben een man van staal”

“Ik ben een man van staal”, zegt Herman Braun. De framebouwer uit Spijkenisse bouwt al meer dan dertig jaar stalen fietsen. Braun ging in 1972 op zestienjarige leeftijd als mecanicien met de ploeg van Kees Pellenaars naar de Vuelta a España en leerde het vak in de praktijk: “Ik heb vijf zwemdiploma’s, LTS en een rijbewijs, verder niets.” Na de ploeg van Pellenaars was Braun mecanicien van de militaire wielerploeg en de Gazelle wielerploeg. In 1984 begon hij voor zichzelf. Drijfveer was zijn drang naar perfectie. “Ik ben zelf frames gaan bouwen omdat ik dacht dat het beter kon.


Ze moesten er in het begin wel om lachen bij Gazelle, maar ik ben er nog en zij niet meer.”


Blijven vernieuwen


Hoewel hij niets hij moet hebben van aluminium of carbon – “Carbon is om te vissen” – is Braun altijd op zoek naar vernieuwing en verbetering. “Ik ben begonnen op een zolderkamertje, met een bankschroef, een zaag, een vijl en een brander. Tegenwoordig hebben we topmachines. De technieken zijn enorm verbeterd. Ik heb wat staan buigen en vijlen op lugs. Tegenwoordig kun je TIG-lassen en heb je geen lugs meer nodig. Daardoor ben je veel flexibeler met de hoeken in de frames.” Als het op materiaal aankomt, is Braun kieskeurig en ook daarin is hij altijd op zoek naar verbetering: “We deden vroeger zaken met Reynolds, daarna met Columbus, maar tegenwoordig werk ik alleen nog met Dedacciai.”


Met de introductie van aluminium en carbon in de jaren negentig zag Braun zijn handel sterk achteruit gaan. “We gingen van alle dagen frames bouwen naar misschien maar één frame per week op het hoogtepunt van de hype. Maar wij zijn altijd blijven geloven in staal.”, aldus Braun. Met wij doelt Braun op zichzelf en op zijn zoon Dave, met wie hij de zaak sinds enkele jaren samen draait. Dave werkt naast staal ook met titanium. “We zijn samen met Dedacciai bezig ons daarin te ontwikkelen”, aldus Braun Jr.


Het hoogtepunt van de carbon en aluminium-hype ligt volgens Herman Braun alweer achter ons. “Staal blijft altijd. Je ziet dat er toch nog steeds markt voor is en het trekt ook weer aan. Mensen geloven het pas als ze zelf op een van onze fietsen hebben gereden. Wij bouwen alles op maat. Geen mal zoals bij carbon, waardoor ieder frame hetzelfde is. Je ziet dat mensen beroerd op hun fiets zitten, ook profs. Kijk eens hoe Bauke Mollema op de fiets zit…” Braun laat een foto zien van Marianne Vos: “Dat past gewoon niet, het is echt een wonder dat ze zo hard gaat.”


Ferrari of Trabant


In het verleden bouwde Braun frames voor profrenners als Jeroen Blijlevens en Maarten den Bakker, maar tegenwoordig rijden alle profploegen op carbonframes. “Veel van die jongens zouden ook liever op een stalen frame rijden. Juan Antonio Flecha heeft eens een ritje gemaakt op een fiets van mij toen de Giro langskwam bij ons in Spijkenisse. Hij was meteen verkocht.


Maar die jongens mogen er niet op rijden in de koers. Het is alsof je zelf een Ferrari voor de deur hebt staan en je moet van de baas 100.000 kilometer per jaar in een Trabant rijden.” Keert staal ooit terug in het profpeloton?


“Dat weet ik niet. De kosten van die carbonframes zijn laag en de ploegen hebben hun sponsors. Maar wij blijven de passie houden voor staal.”


Braun bouwt fietsen tussen de 1.500 en de 15.000 euro. “Als er een klant komt, vraag ik eerst naar het budget. Dan weten we wat de mogelijkheden zijn en ik wil iemand zo goed mogelijk op de fiets krijgen. Daarna meet ik iemand op en ik gebruik een formule waarmee ik dan de precieze maten van de buizen weet. Er zijn tegenwoordig allemaal sportfysiologen en mensen die ervoor geleerd hebben, maar van de praktijk weten ze niets. Als iemand bij mij een fiets bestelt, zit hij altijd goed.”


Waaraan herkennen we het frame dat Herman en Dave Braun voor de Frame Challenge hebben gemaakt? “Dit was een lastige klus, want we moesten werken met Reynolds-buizen en die passen niet op onze machines. Dus om het te bouwen, moesten we weer terug naar de basistechnieken. Waaraan je een Braun herkent? Dat heeft te maken met de afwerking, de zuiverheid. In een peloton moeten renners op onze fietsen vaak extra remmen, omdat de anderen niet zo snel door de bochten gaan. Het bolt gewoon.”


Door: Leo Aquina

BRAUN en Feyenoord Hand in Hand

 

Wil jij deze zomer ook op de racefiets de kleuren van Feyenoord dragen? Dat kan! Feyenoord lanceert als eerste voetbalclub in Nederland een eigen wielerkledinglijn. De wielerkleding is gebaseerd op het thuistenue van Feyenoord, met een zwarte broek en een rood-wit shirt. Zowel op de broek als op het shirt is het Feyenoord-logo te zien, op het shirt zelfs op de voor- en achterzijde. Het Feyenoord-wielershirt is gemaakt van hoogwaardige en ademende nylon stof, waardoor transpiratievocht snel wordt afgevoerd.

 

Supporters die deze zomer rond willen fietsen in de clubkleuren en het Feyenoord-wielershirt of –broek voor 15 juli bestellen bij de officiële Feyenoord fanshops of de officiële Feyenoord webshop, maken kans op een handgemaakte Braun racefiets ter waarde van €1.500,00! De fiets wordt tijdens de Open Dag voor het nieuwe seizoen op zondag 21 juli uitgereikt aan de winnaar. De Feyenoord wielerkleding is vanaf zaterdag 25 mei te koop in de Feyenoord Fanshops en via www.feyenoordfanshop.nl.
 

Zie ook het filmpje welke gemaakt is in de werkplaats

Braun Beauty SL Dedacciai EOM 16.5 Shimano DI2 Dura Ace 9070

BRAUN BEAUTY SL Frame buizen zijn speciaal voor de BEAUTY ontworpen bij Dedacciai EOM 16.5

Afgemonteerd  met de nieuwe Shimano Dura Ace 9070 DI2 groep 11 Speed

Deze fiets is speciaal op maat gemaakt voor Daan Malta uit Mexico 

CycleYou Amsterdam

5 frame bouwers op een rij (foto 1)

Herman Braun , Doriano de Rosa , Dario Pegoretti, Dave Braun en Alex de Kraker

 

Foto 2

Hier bij wat foto’s van ons bezoek aan Cycle You een ontmoeting  met de Staal meesters uit Italië en Nederland een ontzettend leuke middag het gebeurt namelijk niet veel dat de mannen samen zijn van zelfde changere  van links naar rechts Herman Braun Doriano de Rosa en Dave Braun

 

Foto 3

Met nog een bekende  frame bouwer van Links naar rechts  Dave ,Herman Braun en Dario Pegoretti  echt nog mannen van Staal

 

Pagina's